Srebrna moneta „Rycerze Jerozolimy” o nominale 5 dolarów

O świcie otwierają się bramy. Za nimi rozciąga się droga pełna kurzu, upału i niepewności. Rycerze wyruszają pod znakiem Krzyża Świętego, niosąc nie tylko świętą relikwię, lecz także ciężar losów samej Jerozolimy.

Należą do Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie – jednego z najstarszych chrześcijańskich zakonów rycerskich, powołanego do strzeżenia grobu Chrystusa i ochrony pielgrzymów przybywających na modlitwę do Świętego Miasta. Ich powinnością nie było podbijanie nowych ziem, lecz czuwanie, obrona i dochowanie wierności powierzonemu im świętemu miejscu.

„Rycerze Jerozolimy” otwierają serię „Święci Rycerze”, składającą się z ośmiu monet poświęconych wielkim chrześcijańskim zakonom rycerskim. Pierwsza emisja uwiecznia chwilę przed bitwą, gdy wiara, obowiązek i los Jerozolimy pozostawały jeszcze nierozerwalnie ze sobą związane.

W 1187 roku obowiązek ten zaprowadził ich pod Hittin. Otoczona przez wojska Saladyna, odcięta od wody, osłabiona dymem i wyczerpaniem armia krzyżowców stanęła do bitwy, której nie mogła wygrać. Tysiące wojowników poległo. Relikwia Krzyża Świętego zaginęła w chaosie walki, a zaledwie kilka miesięcy później upadła Jerozolima.

Jednak zakon nie zniknął wraz z miastem, którego przysiągł bronić. Przetrwał bez murów, bez twierdzy i bez świętej relikwii, którą niegdyś niesiono na pole bitwy.

To nie jest opowieść o zwycięstwie, lecz o wierze, poświęceniu i powinności, która przetrwała długo po tym, jak ucichł bitewny zgiełk.

Jerozolima upadła, lecz epoka świętych zakonów rycerskich trwała nadal. Osiem zakonów. Osiem dziedzictw.